Zwyczajny kraj

Rozmowy kontrolowane i rejestracje za pomocą ukrytych kamer, brudne zapisy przesłuchań i akcji werbunkowych, a do tego filmy instruktażowe dla funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa – z takich materiałów wyłania się obraz peerelowskiego życia na podsłuchu. Obraz to chwilami groteskowy, choć równocześnie podszyty grozą, która z każdą minutą podskórnie narasta. Aż do dramatycznego finału, w którym Wielki Brat już nie tylko patrzy, ale wdziera się w intymność szarego obywatela. Przed nami przerażający komunistyczny panoptikon, który w dodatku sam siebie podgląda i nagrywa.